Posts tonen met het label Het leven is goed als je niet deelneemt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Het leven is goed als je niet deelneemt. Alle posts tonen

zondag 27 oktober 2013

Gevoelens


Beste E.,
 
Bedankt voor je mail. De lengte en het onderwerp ‘Gevoelens’ deden me denken: o nee, niet weer een groupie. Maar het onderwerp bleek je beroep te zijn.
 
Je schrijft: ‘Gevoelens hebben elkaar nodig om te kunnen bestaan. Als je aan een elektricien vraagt, wat is nu de beste pool? Pos of neg? Zal hij antwoorden: geen van beide; ik heb ze allebei nodig om het licht te maken. Zo hebben wij de beide polen nodig om het leven te maken.’
 
Aan een elektricien heb ik nog nooit iets gevraagd. Licht is nodig, maar ik voel mij meer op mijn gemak in duisternis. En het is niet omdat je naar duisternis reikhalst, dat even later de strop klaar hangt. Duisternis kan aangenaam zijn omdat je erin kunt verdwijnen. Het leven is goed als je niet deelneemt gaat daar ook over. Even helemaal weg, zoals Center Parcs maar dan echt. Daarom ga ik ’s nachts graag wandelen langs de velden achter het gebouw waarin ik dit schrijf, het liefst als er mist over de velden hangt. Daarom ook komen vijf vrienden op tijd en stond samen op wat we Meelekes-avond noemen. Vijf mannen die zich Fong Betong en de Meelekes noemen – we zijn van Aalst – waarbij Fong Betong de zesde man is, die er nooit bij kan zijn, voornamelijk omdat hij niet bestaat. Maar hij klinkt goed in combinatie met de Meelekes. Op zulke avonden kunnen wij oeverloos bullshitten en ernstige gesprekken over leven en werk en gevoelens voeren en weer bullshitten. Die avonden dragen bij om opnieuw de best mogelijke man, vader, werker, deelnemer aan het leven te kunnen zijn. Sinds we onszelf de Meelekes hebben genoemd zijn wij nog hechtere vrienden geworden. Elke mens zou zijn Meelekes moeten hebben.
 
In de volgende alinea schrijf je: ‘Het ene gevoel verlangt naar het andere en omgekeerd. Als alles goed gaat in je leven, dan verlang je naar spanning, problemen (kruiswoordraadsels), projecten, uitdaging. En omgekeerd.’
 
Als alles goed gaat in mijn leven – het is weleens gebeurd, het was op een donderdag – dan verlang ik niet per se naar kruiswoordraadsels. Omgekeerd zeg jij dat als je kruiswoordraadsels hebt, je verlangt dat alles goed gaat in je leven. Je weet dat er puzzelhandboeken bestaan?
 
Sluiten spanning, projecten en uitdaging trouwens een goed leven uit?
 
'Het toppunt van ontspanning, is mogen gespannen zijn.
Het toppunt van geluk, is mogen ongelukkig zijn.
En ga zo maar verder…’

Bedankt dat ik zo mag verdergaan, maar ik heb mijn eigen ideeën van toppunten.

‘Als iets moeilijk is hebben we de neiging om te verkrampen met onze ademhaling, om onze ademhaling in te houden terwijl we koortsachtig op zoek gaan naar oplossingen om dan, als alles ok is, te ontspannen en uit te ademen, ahhhh... Terwijl het juist de kunst is om, wanneer het moeilijk is, naar de volheid van je ademhaling te gaan, maar toch ontspannen te blijven. Dit is een simpele techniek die aan bod komt in de workshop. Ontspannen ademhalen, alsof je aan een bloem ruikt.’

Ik hoop voor jou dat er een publiek bestaat dat er baat bij heeft, maar het beeld van mensen die in workshopverband ademhalen alsof ze aan een bloem ruiken, ontspant mij zoals een splinter onder mijn vingernagel. Philippe Geubels heeft een periode rondgelopen met een elastiekje rond zijn pols. Op momenten van zenuwen of angst liet hij dat elastiekje tegen zijn polsader schieten. Hij zei me dat dat hielp. Ik weet niet of er een verband is tussen dat elastiekje en het feit dat hij volgend jaar in een ongetwijfeld vol Carré optreedt, maar misschien is een doosje elastiekjes een idee voor als de workshop niet aanslaat?

TF

donderdag 19 september 2013

Café Corsari

Dinsdag waren Herman Brusselmans en ik te gast in Café Corsari. Over mijn veroordeling, Ik ben Amnesty International niet en de optredens die we vanaf volgend najaar samen willen gaan doen. Je kunt het fragment hier bekijken.

woensdag 11 september 2013

Ik ben Amnesty International niet

Braak nu een bermudabroek. Schrijver Tim Foncke is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden wegens het schrijven van brieven. De geadresseerden noemen Foncke schizofreen en psychopathisch. Nochtans is hij een jongen die een vlieg kwaad doet. De rechter legde de schrijver ook een morele schadevergoeding op. Niet meteen een uitspraak om logopedie tegen te zeggen dus. Foncke en fijne collegae hebben evenwel reeds een weerwoord in petto. Kom het meemaken op 7 oktober in de Minard.

IK BEN AMNESTY INTERNATIONAL NIET

Comedy & literatuur
Freddy De Vadder
Gunter Lamoot
Iwein Segers
Jeroen Leenders (o.v.)
Joost Vandecasteele
Piet De Praitere
Tim Foncke

Presentatie
Jezus

Maandag 7 oktober, Minardschouwburg, Gent. Aanvang: 20u. Inkom: 12 €.

Tickets: https://vooruit.ticketmatic.com/production.php?a=hwoQlHn7jVQ&p=nwWgQ5T6Wr4&s=9gbfhbh-zfo&l=nl

Of telefonisch: T. 09 267 28 28 (dinsdag tot vrijdag tussen 12u en 18u).

dinsdag 6 augustus 2013

Schrijver Tim Foncke veroordeeld wegens brieven

De rechtbank van Dendermonde heeft schrijver en voormalig komiek Tim Foncke (Aalst, 1978) veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier maanden met uitstel wegens belaging middels brieven. Het gaat om brieven aan buren van de schrijver, die zich door de inhoud beledigd voelen. Aan Buurman 11: ‘Als ik de deur van de trappenhal open laat staan, dan doe ik dat omdat het op onze verdieping stinkt. Meestal naar sigaretten. Misschien ruikt u dat niet meer omdat u reeds zodanig dement bent dat uw hersenen alle geuren die hen bereiken als versgemaaid gras herkennen. Dementie is geen schande, en in het geval van sommige mensen zou het veel verklaren.’
Foncke: ‘Het probleem met veel mensen is dat ze geen vragen stellen bij zichzelf. Daarom stel ik de vragen in hun plaats. Dit vonnis is een pleidooi voor schijnheiligheid. In Bottom zegt Eddie Hitler: “Je wordt geboren, je houdt je gedeisd en dan ga je dood.” Ik ben fan van Hitler, maar soms houd ik mij niet gedeisd.’ De schrijver heeft beroep aangetekend tegen het vonnis.
Tim Foncke is een kritische outsider die zijn ongenoegen omzet in humoristische en vileine brieven. Aan BV's als Kristien Hemmerechts en Ben Crabbé, en aan mensen uit zijn omgeving. Foncke is bekend van tv-programma's als Mag ik u kussen? en Comedy Casino. Momenteel werkt hij mee aan de tweede reeks van Gunter Lamoots programma Superstaar. In 2009 publiceerde Foncke de briefroman De geachten (uitgeverij Thomas Rap). Dit jaar verscheen de opvolger Het leven is goed als je niet deelneemt (de Hof van Jan), waarin twee van de gewraakte epistels aan de buren werden opgenomen. De brieven verhalen van verzuring in een appartementsblok, waar frustratie vlees geworden is en zelfrelativering fictie.

maandag 15 juli 2013

De terugkeer naar de brandstapel

Het stond dit weekend in Het Laatste Nieuws, dus het zal wel waar zijn: ik ben veroordeeld tot vier maanden celstraf met uitstel wegens het schrijven van brieven, waarvan twee opgenomen in mijn nieuwe bundel Het leven is goed als je niet deelneemt (de Hof van Jan).

Voor het boek op de brandstapel wordt gegooid, kun je 't nog bestellen bij mijzelf of via de webwinkel van de uitgeverij. 

zaterdag 11 mei 2013

Het leven is goed als je niet deelneemt. Brieven 2009-2011

'Beste Kristien Hemmerechts, in de Humo van deze week verklaar jij: ‘Wat de jongste generatie Vlaamse stand-upcomedians doet, maakt mij droevig.’ Zo droevig dat je je aansluit bij Geert Hoste. Da’s wel héél droevig, da’s godverdomme fucking depressief.'

Het leven is goed als je niet deelneemt. Denk je dat ook weleens? Dan is mijn gelijknamige brievenbundel je op het hoofd geschreven. 19 brieven over de liefde en andere droevigheden.

'Het probleem met mensen zoals u is dat ze geen vragen stellen bij zichzelf. Daarom stel ik de vragen in uw plaats.'

Het leven is goed als je niet deelneemt is verschenen bij de Hof van Jan te Haarlem en verkrijgbaar in de Tim Foncke Thuiswinkel (10 euro, excl. verzendingskosten).